1807-1812 Osmanlı-Rus Savaşı Sonrası Türkiye Haritası-İstanbul Şehir Planı

Açıklama

1807–1812 Osmanlı-Rus Savaşı’nı tasvir eden bu tarihi harita, Balkanlar'dan Trakya'ya, Karadeniz kıyılarından Batı Anadolu'ya uzanan geniş bir coğrafyada Osmanlı İmparatorluğu'nun savaş hattını ayrıntılı biçimde gösterir. Harita, savaşın ana cephelerini belirgin kılmak amacıyla Tuna Nehri boyunca konumlanan Braila, Silistre, Varna, Shumla ve Rusçuk gibi tahkim edilmiş şehirleri öne çıkarırken, Sırbistan topraklarında Semendria, Belgrad ve Niş hattını ayrıntılı şekilde sunar; bu bölgeler hem Osmanlı kuvvetleri hem de Kara Yorgi önderliğindeki Sırp isyancılar için kritik öneme sahipti. Eflak ve Boğdan bölgeleri, savaşın ilk evrelerinde Rus işgaline uğramış, burası Rusların Balkanlar’daki yayılmacı hedeflerinin odak noktası olmuştur. Aynı zamanda, haritanın sol alt köşesinde yer alan detaylı İstanbul planı, Galata, Pera, Haliç ve Sarayburnu gibi alanlarıyla başkentin stratejik önemine işaret etmektedir. Haritada Adriyatik kıyısındaki Ragusa (Dubrovnik) gibi liman şehirlerinden Ege Denizi’ndeki Lemnos, Bozcaada ve Midilli gibi adalara kadar uzanan alan, Osmanlı donanmasının faaliyet gösterdiği hatları yansıtır. Bu adalar aynı zamanda Rus donanmasının baskınlarına açık, deniz üstünlüğü için kilit mevkilerdir. Harita üzerindeki kalın kırmızı sınır çizgileri, Osmanlı topraklarını belirgin kılar; yeşil hatlarla gösterilen bazı sınırlar ve dağ geçitleri savaşın stratejik geçiş noktalarını işaret eder. Osmanlı-Rus Savaşı’nın sonunda imzalanan 1812 Bükreş Antlaşması ile Osmanlı, Besarabya’yı Rusya’ya bırakmak zorunda kalmış, buna karşın Sırbistan’a özerklik vaat eden birtakım ödünler vermiştir.