| Sanatçı | Heinrich Theodor Menke (1819-1892) |
| Gravür Yapan | Carl Stier |
| Basım Tarihi | 1866 |
| Baskı Türü | Bakır Baskı-Orijinal Elle Boyama |
| Kategori | Haritalar |
| Kaynak | Orbis antiqui descriptio [cartographic material] : an atlas illustrating ancient history and geography by eighteen maps by Heinrich Theodor Menke - Published by Justus Perthes, Gotha |
Bu harita, Justus Perthes’in klasik antik coğrafya dizisinde yer alan Orbis Antiquus (Antik Dünya) atlas serisinin XII numaralı haritası olup, “Maris interni littorum pars occidentalis inde a secundi belli Punici temporibus usque ad Augustum” başlığını taşımaktadır. Türkçeye çevrildiğinde anlamı: “İkinci Pön Savaşı zamanlarından Augustus devrine kadar İç Deniz’in (Akdeniz’in) batı kıyıları” demektir. Harita, MÖ 218–MÖ 14 yılları arasında yani İkinci Pön Savaşı'ndan Roma İmparatoru Augustus’un yönetimine kadar olan dönemde Batı Akdeniz coğrafyasının siyasal ve askeri durumunu betimlemektedir. Bu dönem, Roma'nın Kartaca karşısındaki zaferiyle Akdeniz'in batısında kesin egemenlik kurduğu dönemdir. Harita, batıda Atlantik kıyısından başlayarak Hispania (bugünkü İspanya ve Portekiz), Gallia (Galyalı topraklar, bugünkü Fransa’nın güney bölümleri), kuzeyde Alpler, doğuda İtalya ve Sicilya, güneyde Kuzey Afrika (Numidya ve Kartaca toprakları) ve doğuda Libya ile Cyrene bölgesine kadar olan geniş bir coğrafyayı kapsar. Lejantta renkli çizgilerle belirtilmiş olan antik sınırların anlamları Latince olarak verilmiştir. 1. Romani cum sociis (Romalılar ve müttefikleriyle birlikte): Haritada kırmızı renkle gösterilen bu bölgeler, Roma Cumhuriyeti’nin doğrudan kontrol ettiği toprakların yanı sıra, onunla siyasi ve askeri ittifak içerisinde bulunan diğer Latin kolonilerini ve bağlı şehirleri kapsar. Bu, Roma’nın doğrudan işgal etmediği halde kontrol ettiği geniş nüfuz alanını vurgular.2. Carthaginiensium provinciae initio IIᵈⁱ belli Punici (İkinci Pön Savaşı'nın başında Kartacalıların eyaletleri): Yeşil tonlarda belirtilmiş bu bölgeler, Kartaca’nın Akdeniz çevresindeki denizaşırı kolonilerini ve etki alanını gösterir. Özellikle Hispania’nın doğusu, Sicilya’nın batısı, Kuzey Afrika kıyısı ve Sardunya-Korsika çevresi Kartaca’nın egemenliğindeydi. 3. Coloniae Graecae liberae (Bağımsız Yunan kolonileri): Bu şehirler genellikle Batı Anadolu, Güney İtalya ve Sicilya’da kurulmuş, kendi kendini yöneten eski Yunan kolonileridir. Roma ile Kartaca arasındaki nüfuz mücadelesinde çoğu zaman önemli roller oynamışlardır. 4. Prov. Carthaginiensium a. 149 (Kartaca eyaleti, MÖ 149): Bu alan, Kartaca’nın MÖ 149’daki üçüncü Pön Savaşı öncesindeki durumunu ve kalan son merkezi yönetimini temsil eder. Aynı yıl Kartaca Roma tarafından kuşatılmış ve tamamen yıkılmıştır. 5. Hannibalis iter (Hannibal’in sefer yolu): Harita üzerinde net çizgilerle gösterilen bu rota, Kartacalı komutan Hannibal Barca’nın, İspanya’dan Alpler’i geçerek İtalya içlerine kadar uzanan ünlü yürüyüşünü göstermektedir. Bu sefer, Roma tarihindeki en büyük askeri tehditlerden biri olarak kabul edilir.Bu harita, Roma’nın Batı Akdeniz’deki stratejik yayılımını ve Kartaca’nın bu süreçteki düşüşünü detaylı biçimde gösterir. Ayrıca Hannibal’in Alp Dağları’nı aşarak Roma topraklarına düzenlediği saldırı, Roma’nın müttefik sistemi, Kartaca’nın kolonileri ve Yunan şehir devletlerinin konumu gibi unsurlarla, Roma-Kartaca mücadelesinin coğrafi temellerini gözler önüne serer. Haritanın alt kısmında ayrıca Kartaca şehrine ait detaylı bir plan da yer almakta olup, bu da Roma'nın MÖ 146'daki yıkıcı saldırısıyla yok edilen bu antik kentin kent dokusunu incelemek açısından tarihi önem taşır. Kartografik olarak da dönemine göre çok ayrıntılı olan bu harita, Roma yolları, dağ sıraları, nehir sistemleri ve antik şehirlerin özgün Latince adlarıyla gösterimi sayesinde klasik dönem tarihçiliği ve askeri coğrafya için değerli bir görsel kaynaktır. Harita aynı zamanda, Roma'nın bu dönemdeki yayılma stratejileri ile Kartaca'nın sonunu getiren siyasi-militer adımların mekansal karşılığını detaylı biçimde sunmaktadır.