| Sanatçı | Gustave Dore (1832-1883) |
| Gravür Yapan | Antoine Alphee Piaud 1813-1867) |
| Basım Tarihi | 1860's |
| Baskı Türü | Tahta baskı |
| Kategori | Din |
| Kaynak | Cassell's Illustrated Family Bible |
Bu gravür, İncil’in Eski Ahit kısmının Tekvin (Yaratılış) kitabının 21. bölüm 14.-21. Ayetler arasında anlatılan Hacer ile oğlu İsmail’in çölde terk edilişi sahnesini tasvir etmektedir. Fransız sanatçı Gustave Dore tarafından hazırlanan bu gravürde, Mısırlı cariye Hacer’in kucağında Tanrı’dan doğrudan bir yardım beklediği, çölde kaderine terk edilmiş bir halde dua ettiği an resmedilmiştir. Ön planda, susuzluktan bitkin düşmüş küçük İsmail yere uzanmış halde görünürken, arka plandaki dik kayalıklar ve geniş çöl alanı, hem fiziksel hem ruhsal bir ıssızlığı simgelemektedir. Hacer’in göğe kaldırılmış elleri, Tanrı’ya olan son umudunu ve çaresizlik içindeki imanını yansıtmaktadır. Kutsal metinlerde bu noktada Tanrı, İsmail’in sesini duyduğunu bildirir ve ona bir su kaynağı göstererek kurtuluşlarını sağlar. Dore’nin bu kompozisyonu, dramatik ışık-gölge kullanımı ve boşluk duygusuyla, insanın Tanrı karşısındaki acziyetini ve yine de kurtuluş umudunu yüce bir dille ifade etmektedir. Gravür, Yahudi, Hristiyan ve İslam geleneğinde büyük öneme sahip olan İsmail’in doğuşuna, reddedilişine ve ilahi koruyuculuğa yapılan çok katmanlı bir göndermedir.