| Sanatçı | Anthony Van Dyck (1599-1641) |
| Gravür Yapan | William French (1815-1898) |
| Basım Tarihi | 1840's |
| Baskı Türü | Asit Yedirme-Mezzotint-Orijinal Elle Boyama |
| Kategori | Din |
| Kaynak | The Holy Bible containing the Old and New Testaments, The Rev H. Philip & The Rev J. Brown-Printed And Published By A.H.Payne, Leipzig & Dresden -James Hagger, Paternoster Row, London |
Bu gravür, İncil’in Eski Ahit kısmının Tekvin (Yaratılış) kitabının 21. bölüm 9.-14. Ayetler arasında anlatılan “Hacer’in ve oğlu İsmail’in evden kovuluşu” sahnesini tasvir etmektedir. İbrahim peygamberin eşi Sara'nın (Saray), Mısırlı cariye Hacer’in doğurduğu oğlu İsmail'i kıskanması üzerine, Tanrı’nın da onayıyla İbrahim, Hacer’i ve oğlu İsmail’i evinden uzaklaştırır. Gravürde, İbrahim yaşlı ve üzgün bir şekilde Hacer’in omzuna dokunarak onunla vedalaşırken resmedilmiştir. Hacer çıplak ayaklı, yüzü endişeyle geriye dönük, kucağında çocuğuna sarılmış bir anne olarak tasvir edilmiştir. Onların hemen önünde, çocuk İsmail babasının elini bırakmamak istercesine ona dönmüş, fakat annesi tarafından yönlendirilerek ayrılışa zorlanmaktadır. Kompozisyonun üst kısmında ağır perdeler ve arka planda doğa unsurları yer alırken, dramatik ışık kullanımı sayesinde sahnedeki duygusal yoğunluk vurgulanmıştır. İbrahim’in ifadesi, sadece bir baba olarak değil, Tanrı’nın buyruğuna boyun eğen bir peygamber olarak da içsel bir çatışmayı yansıtmaktadır. Hacer’in yarı çıplak bedenine sarılı giysi ve onun dramatik pozu, bir annenin çaresizliğini ve geleceğe dair bilinmezliği temsil etmektedir. Bu sahne, sadece bir aile dramını değil, aynı zamanda Tanrı'nın takdirine boyun eğmeyi, kadının kırılgan konumunu ve göksel düzenin insanlar üzerindeki mutlak etkisini sembolize etmektedir. Aynı zamanda İshak ile İsmail’in kader ayrımına da işaret etmektedir. Çünkü bu ayrılıkla birlikte İshak, İsrail halkının, İsmail ise Arap halklarının atası olacaktır.