Erkeğin Yedi Çağı, 2. Perde 7. Sahne (Nasıl Hoşunuza Giderse)

Açıklama

William Shakespeare’in pastoral komedisi “Nasıl Hoşunuza Giderse” (As You Like It), 1599–1600 yıllarında yazılmış olup, dramatik kurgusu kadar felsefi alt metinleriyle de öne çıkan eserlerinden biridir. Oyun, Arden Ormanı’na sığınan kahramanların kimlik değiştirmeleri, aşk ilişkileri ve mizahi diyalogları etrafında gelişir. Eserin en unutulmaz bölümlerinden biri, melankolik soylu Jaques’ın dile getirdiği “Erkeğin Yedi Çağı” (The Seven Ages of Man) monoloğudur. Bu monolog, Shakespeare’in “Bütün dünya bir sahnedir” sözleriyle başlayan ve insan hayatını beşikten mezara kadar yedi aşamada tasvir eden ünlü felsefi pasajıdır. Beşikten başlayan bebeklik, çocukluk, aşık gençlik, askerlik, yargıçlık, yaşlılık ve nihayetinde güçsüzlükle gelen “ikinci çocukluk” dönemi, insanın varoluş döngüsünü simgelemektedir. Gravürde, Shakespeare’in bu pasajı görsel bir bütünlük içinde tasvir edilmiştir. Kompozisyon, farklı yaş evrelerini aynı sahnede yan yana getirerek insan ömrünü alegorik bir panorama halinde sunmaktadır. Sol arka planda annesinin kucağında yeni doğan bir bebek bulunmaktadır. Bebeğin annesi ve babası sadece bebeği değil ev eşyalarını da taşımaktadır. Dolayısıyla bebek huzursuz değişimin ve çalışmanın dünyasına gelmiştir. Ön planda, oyun oynayan ve kavga eden çocuk figürü, çocukluk evresini betimler. Ortada genç aşık, melankolik bir duruş ve kitabıyla birlikte, kıskançlıkla sevgilisine bakmaktadır. Orta kısımda, heybetli bir yargıç ile onun okul çağındaki oğlu resmedilmiştir. Arkalarında, penceresinden mahkümların sokaktan geçenlere ayakkabılarını sarkıtarak sadaka toplamaya çalıştığı bir hapishane vardır. Hapishanenin alt tarafında ise kır eğlencelerine giden zenginler bulunmaktadır. Ön planda, bir asker bir genci cezalandırmaktadır. Biraz ötede, yaşamının son aşamasında bir ihtiyar, bir hasta sandalyesinde ilkbahar havasını son bir kez içine çekmeye çalışmaktadır. İhtiyarın hizmetkarı yanlarına gelen diğer bir yaşlı adamın selamını ona ulaştırmaya çabalamaktadır. Yerde, yaşlı köpeği, tıpkı efendisi gibi güçsüzdür ve yaramaz bir köpek yavrusu tarafından rahatsız edilmektedir. Bu gravür, Shakespeare’in metaforik tiradını tek bir mekan ve zaman içinde yoğunlaştırma çabasıyla dikkat çekmektedir. Her figür kendi yaş evresinin sembolik jestlerini ve yüz ifadelerini yansıtmaktadır; Çocuğun oyunbazlığı, gencin tutkusu, askerin sertliği, yaşlının yorgunluğu gibi. İnsan hayatının döngüsüne ilişkin bu yoğun anlatım, kompozisyonu biraz kalabalık ve parçalı kılsa da, eserin edebi etkisini görsel olarak güçlendiren bir panorama sunmaktadır.