Asya'daki Türkiye (Anadolu) Haritası

Açıklama

Bu harita, 19. yüzyılın ikinci yarısına ait olup Osmanlı İmparatorluğu'nun Asya topraklarını kapsayan "Turkey in Asia" başlıklı detaylı ve renklendirilmiş bir siyasal ve fiziki haritadır. Haritada, Osmanlı idaresindeki Anadolu (Asia Minor), Mezopotamya (Irak), Levant (Suriye ve Lübnan) bölgeleri ile birlikte Hicaz ve Basra Körfezi'ne kadar olan geniş bir coğrafya yer almaktadır. Kartografik olarak hem siyasi sınırlar hem de doğal coğrafya unsurları – dağ sıraları, nehirler, vadiler ve deniz kıyıları – özenle işlenmiştir. Renkli bölgeler vilayetleri veya idari bölgeleri ayırmak için kullanılmıştır; örneğin Erzurum, Diyarbakır, Bağdat, Halep, Suriye, Adana, Konya ve Hicaz vilayetleri ayırt edilebilir tonlarla renklendirilmiştir. Haritanın ortasında Toroslar ve Doğu Anadolu dağ kuşakları yükselti taramalarıyla verilmiş, Dicle ve Fırat nehirlerinin birleşerek Basra Körfezi’ne döküldüğü alan detaylı biçimde çizilmiştir. Anadolu’da İzmir, Bursa, Ankara, Sivas, Kayseri, Adana gibi merkez şehirler gösterilmiş, Mezopotamya’da Bağdat, Musul, Kerkük, Basra ve Necef gibi hem siyasi hem de dini merkezler vurgulanmıştır. 1878 tarihli bu harita, Berlin Antlaşması (1878) sonrası yeniden şekillenen Osmanlı idari sisteminin dış sınırlarını belgelemektedir. Özellikle Osmanlı-Rus, Osmanlı-İran ve Osmanlı-Britanya sınırlarının çizildiği noktalar, harita üzerinde modern Ortadoğu sınırlarının oluşumuna dair tarihsel okumalar yapılmasını sağlar. Aynı zamanda haritanın hazırlanış biçimi, Batılı güçlerin Osmanlı coğrafyasını nasıl algıladığını da gösterir: Osmanlı'nın Asya kısmı “Turkey in Asia” olarak kavramsallaştırılmış, bu tanım hem coğrafi hem politik bir dışsallığı ima eder.