Okyanusya'nın Fiziksel ve Siyasi Haritası - Avustralya`nın Dogu Tarafının Haritası

Açıklama

1870 tarihli bu harita, “Carte Physique et Politique de l’Oceanie” başlığını taşımakta olup, Okyanusya kıtasını ve Pasifik coğrafyasını hem siyasi hem de fiziksel bakımdan betimlemektedir. Bu Fransızca harita, hem fiziki hem de siyasi özellikleri dikkate alarak, 19. yüzyılın ikinci yarısında Avrupa sömürgeci güçlerinin bu geniş bölge üzerindeki hâkimiyetlerini görselleştirmeyi amaçlamaktadır. Harita, Avustralya kıtasından Güneydoğu Asya takımadalarına, Polinezya, Melanezya ve Mikronezya’ya kadar uzanan çok geniş bir coğrafyayı kapsar. Aynı zamanda aşağı sağ köşede, Avustralya'nın iç kesimlerini daha ayrıntılı gösteren büyük ölçekli bir “Supplement pour la Partie Meridionale de l’Australie” (Avustralya’nın güney kesimi için ek harita) yer almaktadır. Ana haritanın alt kısımda bulunan renkli lejantta, İngiltere, Fransa, Hollanda, İspanya ve Portekiz gibi güçlerin hangi adalarda nüfuz sahibi olduğu belirtilmiş ve harita üzerindeki ilgili alanlar bu renklere göre kodlanmıştır. 1. İngiltere; Avustralya, Yeni Zelanda, Fiji, Yeni Gine'nin doğusu ve bazı Polinezya adaları 2. Fransa; Tahiti, Yeni Kaledonya ve Marquesas Adaları 3. Hollanda; Endonezya Takımadaları (özellikle Java, Sumatra, Borneo’nun güneyi) 4. İspanya; Guam ve Caroline Adaları 5. Portekiz; Timor Adası'nın doğusu. Renk kodlarıyla, Avrupa güçlerinin sömürgeci etkisi harita üzerinde net biçimde izlenebilmektedir. Bununla birlikte, harita yalnızca siyasi sınırlarla değil, deniz yolları ve jeografik geçişlerle de zenginleştirilmiştir. Kırmızı renkte işaretlenmiş geniş çizgiler, dönemin deniz ticaret yollarını ve kolonyal etki alanlarını göstermek üzere yerleştirilmiştir. Bu çizgiler, Hindistan ve Güneydoğu Asya'dan başlayarak Malakka Boğazı üzerinden Java Denizi'ne, oradan da Yeni Gine, Solomon Adaları ve Marquesas’a kadar uzanır. Ayrıca haritada “Tropique du Capricorne” ve “equateur” gibi enlem çizgileriyle birlikte iklimsel sınırlar da belirtilmiştir. Avustralya kıtası, haritanın merkezinde yer almakta olup, liman şehirleri (Sydney, Melbourne, Adelaide, Hobart) ve büyük nehir sistemleri (özellikle Murray ve Darling Nehirleri) işlenmiştir. Haritanın sağ alt köşesinde yer alan büyük inset, “Supplement pour la partie meridionale de l’Australie” başlığıyla Avustralya’nın güney bölgesine odaklanır. Bu detay haritasında kıtanın iç kesimlerine dair bilgiler arttırılmış; topografik detaylar, nehirler, dağlar ve iç limanlar gibi coğrafi unsurlar gösterilmiştir. Avustralya’nın iç kısmında hala yerleşim boşlukları ve detay eksiklikleri olması iç bölgelerin hala keşif ve yerleşim sürecinde olduğunu göstermektedir. Harita ayrıca, Polinezya (Tahiti, Tonga, Hawaii, Samoa), Melanezya (Fiji, Yeni Kaledonya, Papua Yeni Gine) ve Mikronezya (Mariana, Caroline, Gilbert Adaları) gibi geniş bir alan kaplayan ada kümelerine ve etnocoğrafi bölgelere de göndermede bulunur. Bu bölgeler, Avrupa merkezli coğrafi bilgi sisteminin bir ürünü olarak sınıflandırılmış ve ada zincirleri üzerinden homojen kültürel yapılar varsayılmıştır. Örneğin Sandwich Adaları (günümüzdeki Hawaii), haritada kuzeybatıda küçük puntolarla gösterilmiş ve bu sistem içindeki yeri belirlenmiştir.