İsveç, Norveç Ve Danimarka Haritası

Açıklama

1839 tarihli bu harita, hem kuzey Avrupa’nın siyasi sınırlarını hem de fiziksel coğrafyasını son derece ayrıntılı biçimde göstermektedir. Haritanın sol alt köşesinde, Danimarka (Danemark) kırmızı renkle; merkezde İsveç (Suede) ve Norveç (Norvege) sarı ve yeşil tonlarla çizilmiş sınırlarla gösterilmiştir. Bu renk ayrımı, dönemin siyasi birlik ve ayrılıklarını simgeler. 1814 yılında imzalanan Kiel Antlaşması'ndan sonra Danimarka, Norveç üzerindeki egemenliğini İsveç’e devretmiş; böylece İsveç ve Norveç 1905’e kadar sürecek olan kişisel birliğe (personal union) girmiştir. Haritada İsveç ile Norveç arasında yer alan uzun sınır çizgisi, bu birliktelik döneminin yönetimsel ayrımını da vurgulamaktadır. Danimarka’nın ise hem anakara (Jutland Yarımadası) hem de takımadalar üzerindeki toprakları gösterilmiştir. Ayrıca sol üst köşede, İzlanda (Islande) detaylı bir küçük harita (inset) olarak verilmiştir. Topografik detaylara bakıldığında, özellikle Norveç kıyıları boyunca uzanan dağlık alanlar ve fiyort yapıları dikkat çekici biçimde çizilmiştir. Harita, klasik hachure gölgelendirme tekniği ile dağ sıralarını, yüksek platoları ve kıyı girintilerini ayrıntılı olarak göstermektedir. Bu, bölgenin fiziki yapısını okuyucuya üç boyutlu algı yaratacak şekilde sunmaktadır. İsveç’in doğusunda yer alan Baltık Denizi (Mer Baltique) ve Finlandiya Körfezi ile kuzeyde yer alan Buzul Okyanusu (Ocean Glacial) da ayrıntılı olarak belirtilmiş; kıyı çizgileri ve adalar detaylıca işlenmiştir. Finlandiya, haritanın sağ üst köşesinde görünmekte olup, bu dönemde Rusya'ya bağlı bir Büyük Dükalık statüsündedir. Dolayısıyla haritada Finlandiya sınırlarının Rusya (Russie) ile olan ilişkisi de açık şekilde görülmektedir. Tarihsel bağlamda bu harita, Napolyon Savaşları sonrası Kuzey Avrupa’nın yeniden şekillenmiş yeni siyasi yapıyı, Norveç’in Danimarka’dan ayrılarak İsveç’e bağlandığı bir dönemi, İsveç’in Baltık üzerindeki nüfuzunu ve Danimarka’nın hem anakara hem de denizaşırı mülklerini eş zamanlı olarak göstermektedir. Aynı zamanda bu harita, coğrafi olarak zorlu, dağlık ve girintili-çıkıntılı kıyı yapısıyla şekillenmiş İskandinav Yarımadası’nın topografik detaylarını dönemin kartografik teknikleriyle ustalıkla sunan bir çalışmadır.