Antik İberia (İspanya Ve Portekiz) Haritası

Açıklama

1837 tarihli bu harita, Antik Çağ’da Roma İmparatorluğu yönetimi altındaki İber Yarımadası’nı (yani bugünkü İspanya ve Portekiz topraklarını) kapsamlı bir biçimde yansıtan son derece ayrıntılı bir çalışmadır. Haritada yalnızca antik kentler, nehirler, dağ silsileleri ve kabile adları değil, aynı zamanda Roma dönemine ait idari bölünmeler de sistematik biçimde işlenmiştir. Özellikle harita üzerindeki sınırlar farklı renklerle gösterilerek, dönemsel idari değişikliklerin ayırt edilmesi sağlanmış; bu renkli sınıflandırmaların açıklamaları haritanın sol alt köşesindeki dikkat çekici lejantta sunulmuştur. Lejantta dört ana tarihsel-idari bölünme sistemi gösterilir: İlk olarak, Roma’nın fetih dönemine özgü olan ve İspanya’yı “Espagne Citerieure” (yakın İspanya) ve “Espagne Ulterieure” (uzak İspanya) olarak ikiye bölen ilk bölünme yer alır. İkinci olarak, İmparator Augustus’un M.Ö. 27’de uygulamaya koyduğu klasik üçlü eyalet sistemi gösterilir: “Betique” (bugünkü Endülüs), “Lusitanie” (günümüz Portekiz'i) ve “Tarraconaise” (İberya'nın doğu ve kuzeydoğusunu kapsayan bölge). Üçüncü bölümde bu yapıdan bir sapma görülür ve geç Roma dönemine özgü “Carthaginoise” adlı yeni bir eyaletin eklenmesiyle, daha bölünmüş bir idari yapı sunulur. Dördüncü ve son bölüm ise Roma’nın doğrudan yönetmediği, özerk kent devletleri (colonia, civitas libera) ile sınırları kesin belirlenmemiş özgür kabile topraklarını tanımlar. Lejantın en alt kısmında kullanılan meridyen referansları (örneğin Ferro Adası) da kartografik hassasiyeti gösterir. Emerita Augusta (Merida), Corduba (Cordoba), Tarraco (Tarragona), Gades (Cadiz) gibi önemli kent merkezleri, Cantabri, Lusitani, Celtiberi gibi etnik topluluklarla birlikte verilerek Roma yönetiminin çok katmanlı doğası görselleştirilmiştir. Bu tür bir harita yalnızca coğrafi bir kaynak değil; aynı zamanda Roma’nın İber Yarımadası üzerindeki politik, askeri ve kültürel egemenliğinin coğrafya yoluyla okunmasına olanak tanıyan bir belgedir.