Nuh Peygamberin Oğlu Yafes'in Soyundan Geldikleri Varsayılan Halkların Yerleştikleri Yerleri Gösteren Avrupa Haritası

Açıklama

“Yafes’in Soyundan Geldiği Varsayılan Halkların Yerleşim Yerlerini Gösteren Avrupa Haritası” başlıklı 1836 tarihli harita, Nuh Peygamberin oğlu Yafes (Japheth)'ten türediği varsayılan halkların Avrupa, Kafkasya ve Batı Asya’daki yerleşimlerini göstermeyi amaçlayan teolojik-etnografik bir kartografik çalışma örneğidir. Harita üzerinde antik ve kutsal metinlerde geçen topluluklara ait isimler modern coğrafyaya yerleştirilmiş olarak görünür: Örneğin, “Gomer”, “Magog”, “Meshech”, “Tubal”, “Togarmah”, “Ashkenaz”, “Riphath”, “Javan” gibi. Bu adlar çeşitli modern bölgelere eşleştirilmiştir. “Ashkenaz” ismi günümüzdeki Orta Avrupa Yahudilerini tanımlarken, burada Orta Avrupa ve Karadeniz kuzeyine yerleştirilmiş; “Gomer” Batı Avrupa’daki Kelt halklarıyla ilişkilendirilmiş; “Magog” ise kuzeydeki Rus bozkırlarını ifade etmektedir. Haritada, Avrupa kıtasının yanında Asya'nın batısı, Kafkasya, Anadolu, Ortadoğu, Afrika'nın kuzey kısmı ve Karadeniz, Ege, Akdeniz havzaları da gösterilmiş ve kutsal soyların yerleşim bölgeleriyle ilişkilendirilmiştir. Roma, Yunan ve Fenike gibi tarihsel uygarlıklara gönderme yapılmakta, ancak haritanın merkezi amacı antik Yahudi kutsal metinlerinde geçen kavimlerin varsayılan yerleşimlerini görselleştirmektir. Bu harita, 1830’lar İngilteresi'nde yaygın olan kutsal tarih (Sacred History) anlayışının bir ürünü olarak değerlendirilmelidir. Bu anlayış, dünyanın halklarını Nuh’un üç oğlunun soyları üzerinden açıklamaya çalışırken, aynı zamanda Batı uygarlığını kutsal bir soydan türetme çabasıyla da iç içe geçmiştir.. Bu harita, modern kartografik doğruluktan çok, inanç anlatısını mekansallaştırmayı ve dini metinlerde geçen soy kollarını somut bir şekilde dünya haritasına yerleştirmeyi amaçlamaktadır.