Üzerinde Fatih Sultan Mehmed'in Portresinin bulunduğu ve Jean Fricaudet ve Gentile Bellini Tarafından Yapılan Madalyonlar

Açıklama

II. Murad’ın oğlu olarak 1432 yılında Edirne’de doğan II. Mehmed, 11 yaşında Manisa’ya sancakbeyi olarak gönderilmiş ve kısa süre sonra ağabeyi Alaeddin Ali Çelebi’nin ölümüyle tahtın tek varisi konumuna gelmiştir. Babasının isteğiyle 1444’te 12 yaşında tahta çıkmış, ancak iki yıl sonra yönetimi yeniden babasına devretmiş, 1446’da babasının ölümü üzerine 19 yaşında ikinci kez Osmanlı tahtına oturmuştur. Tahta geçtikten sonra Anadolu ve Balkanlar’daki dengeyi sağlamaya yönelen II. Mehmed, devlet içindeki huzursuzlukları özellikle Yeniçeri Ocağı’nda yaptığı düzenlemelerle kontrol altına almıştır. 1452 yılında Boğaz’ı kontrol etmek için Rumeli Hisarı’nı inşa ettiren genç hükümdar, 1453’te 53 gün süren kuşatmanın ardından Bizans’ın başkenti İstanbul’u fethederek “Fatih” unvanını kazanmıştır. Bu fetih, yalnızca askeri bir zafer değil, aynı zamanda top teknolojisinin kullanımı, gemilerin karadan yürütülmesi gibi stratejik yeniliklerle bir çağın kapanıp yeni bir çağın başlamasına vesile olmuştur. Şehrin tesliminden sonra yağmayı durduran, Ayasofya’yı camiye dönüştüren ve Ortodoks Patrikhanesi’ni koruyarak dini hoşgörüyü benimseyen Fatih, iskan politikalarıyla İstanbul’u yeniden canlandırmıştır. Fatih Sultan Mehmed, 25 seferi bizzat yönetmiş, Trabzon Rum İmparatorluğu’na, Eflak ve Bosna’ya son vererek Osmanlı topraklarını genişletmiştir. Fatih Sultan Mehmed, babasından devraldığı yaklaşık 880 bin kilometrekarelik toprakları 2 milyon 214 bin kilometrekareye ulaştırmıştır. 3 Mayıs 1481’de, Anadolu seferi sırasında Gebze yakınlarındaki Hünkar Çayırı’nda nikris hastalığından yaşamını yitirmiştir. Naaşı kendi adıyla anılan Fatih Camii’ndeki türbesine defnedilmiştir.