Mimarlık (Antik Yunan ve Erken İtalya Tapınakları ve Kutsal Yapılar) 1.-3. Cerveteri’deki Mezarlar 4. Horatius ve Curiatius Ailelerine Ait Mezar 5. Norchia’daki Mezar 6. Tam Süslemeli Etrüsk Tapınağı 7. Vitruvius’un Tarifine Göre Etrüsk Tapınağı 8. Falerii’deki Şehir Kapısı 9. Vulci Yakınlarındaki Cucumcella’dan Sütun Tabanı 10. Cerveteri’deki “Tomba dei Pilastri” Mezarından Sütun 11. Sütun Başlığı 12. Cucumcella’dan Sütun Başlığı

Açıklama

Bu gravür, Miken, Korint ve Arkaik Yunan dönemlerine ait dinsel ve mimari formların evrimini sistematik biçimde göstermektedir. Üst sıradaki üç resim, Miken uygarlığına (MÖ 16.-12. yüzyıllar) ait tholos mezarlarının (dairesel kraliyet mezar odalarının) iç mekanlarını betimler. Bu yapılar, taş örgü kubbe sistemlerinin ilk örneklerini temsil eder ve daha sonra Yunan tapınaklarının mekansal düzenine öncülük etmiştir. Ortadaki sahne, muhtemelen Atreus’un Hazinesi olarak bilinen Miken tholosunun kesitini göstermektedir. Bu odaların iç duvarlarındaki taş işçiliği, erken dönem geometrik süsleme anlayışını yansıtır. Orta sıradaki resimler, Geç Arkaik ve Erken Klasik Dönem tapınak formlarını ele almaktadır. Soldaki yapı, Omphalos (Delfi Taşı) olarak bilinen kutsal merkezi simgeler. Antik Yunan kozmolojisine göre, Omphalos taşı dünyanın merkezi, yani tanrılarla insanlar arasındaki ekseni temsil eder. Ortadaki tapınak, Aphaia Tapınağı (Aegina) ya da benzeri erken Dorik yapılardan esinlenmiştir. Kabartmalı frizlerdeki sahneler, Yunan mitolojisinden kahramanlık anlatılarını betimler. Sağdaki kemerli geçit, Faleri (Civita Castellana) yakınlarındaki etrüsk kapı mimarisinin örneğidir ve taş kemerin erken biçimsel kullanımlarını sergiler. Alt bölümde yer alan çizimler, Dor düzeninin ilk evrimsel biçimlerini gösterir. Klasik Yunan mimarisinde, cephe süsleme öğeleri ve sütun oranları, orantı estetiğinin başlangıç noktasını oluşturur Özellikle sol alttaki tapınak alınlığı ve cephe çizimi, heykel ile mimarinin bütünleştiği erken bir örnek sunar. Sağda görülen tapınak rekonstrüksiyonu, basit naos (cella) düzeninden gelişen üç nefli bazilika planının kökenine işaret eder. Miken taş mezarlarından Dorik tapınaklara uzanan bu dizilim, kutsal mimarinin hem yapısal hem de sembolik evriminin görsel bir özeti niteliğindedir.