Mimari (İtalyan Sarayları ve Belediye Binaları) 1. Floransa Belediye Sarayı 2. Piacenza Belediye Binası 3. Siena’daki Buonsignori Sarayı 4. Giovanelli Sarayı 5. Venedik’teki Dükler Sarayı (Palazzo Ducale) 6. Barselona’daki Audiencia Sarayı’nın Avlusu 7. Bernardo Sarayı’ndan Sütun Başlığı 8.-10. Venedik’teki çeşmeler 11.-12. Trento’daki Eski Kaleden Sütun Başlıkları

Açıklama

Bu gravür, 13. ila 15. yüzyıllar arasında İtalya’da gelişen Ortaçağ ve Rönesans öncesi kent saraylarını (Palazzo) ve belediye yapılarını (Palazzo Pubblico / Palazzo Comunale) temsil eden seçkin örnekleri bir araya getirmektedir. Gravür, Toskana ve Venedik’in kamusal yapı estetiğini biçimsel, yapısal ve süsleme özellikleriyle göstermektedir. Üst sırada yer alan yapılar, İtalyan şehir devletlerinin yönetim merkezlerini göstermektedir. Solda Floransa’daki Palazzo del Podesta (Bargello), 1255 civarında inşa edilmiş olup sivri kemerli açıklıkları, mazgallı saçakları ve kule formuyla erken belediye mimarisinin savunmacı karakterini yansıtır. Ortada Siena’daki Palazzo Pubblico, kentin demokratik yönetim yapısının mekansal simgesidir. Yüksek Torre del Mangia kulesiyle birlikte tasarlanan bina, kamusal iktidar ile halk iradesinin mimari bir ifadesidir. Sağda Ferrara’daki Palazzo dei Diamanti, cephe taşlarının elmas biçiminde işlenmesiyle Rönesans süsleme anlayışının öncülerindendir. Bu düzenleme, ışık ve gölge oyunlarıyla yüzey hareketliliği yaratır. Alt sağ köşede Venedik Dükler Sarayı (Palazzo Ducale) bulunmaktadır. 14. yüzyılın gotik zarafetini yansıtan yapı, alt katlardaki açık kemerli revaklar (sütunlu galeriler) ve oyma taş işlemeleriyle Venedik Cumhuriyeti’nin gücünü ve zenginliğini temsil eder. Sarayın köprüyle birleşen cephesi, Doge’nin hem yönetim hem adalet sembolü olan mekan işlevini vurgulamaktadır. Alt ortada görülen Floransa’daki antik saray avlusu, şehir aristokrasisinin özel mimarisine ait bir örnektir. Bu tür iç avlular, kamusal ile özel alan arasında geçiş mekanı olarak kullanılmış, heykeller, kuyular ve sütun başlıklarıyla süslenmiştir. Alt kısımda yer alan korint ve kompozit sütun başlıkları, İtalyan geç gotiği ile erken Rönesans döneminde görülen dekoratif dönüşümü yansıtır. Bitkisel kıvrımlar, figürlü motifler ve mitolojik kabartmalar, dönemin sanat anlayışında antik mirasın yeniden yorumlanışı olarak değerlendirilir.