| Basım Tarihi | 1835 |
| Baskı Türü | Asit Yedirme-Mezzotint |
| Kategori | Din |
| Kaynak | The Holy Bible Containing Old and New Testaments to Which are Added Notes, illustrations and Practical Obsevations By The Rev. Matthew Henry |
Bu gravür, İncil’in Eski Ahit kısmının Tekvin (Yaratılış) kitabı 18. bölüm, 2. ayetinde anlatılan “Hazreti İbrahim'in (Avram'ın) Üç Melekle Buluşması” sahnesini tasvir etmektedir. İbrahim’in Mamre meşeliği yakınında çadırının önünde otururken, uzaktan gelen üç yabancıyı görüp onlara koşarak secde etmesi (gravürde sağda diz çöken figür) aslında sıradan bir misafirperverlik eylemi değil, Tanrı’nın huzurunda gösterilen kulluk alçakgönüllülüğüdür. Bu olay, Tanrı'nın teofanik (Tanrı'nın insan formunda görünmesi) bir tezahürü olarak kabul edilmektedir. Gravürdeki melekler, Hristiyan teolojisinde Teslis’in (Üçleme- Baba, Oğul ve Kutsal Ruh) bir simgesi olarak yorumlanmaktadır. Dolayısıyla bu sahne yalnızca Eski Ahit'e ait bir anlatı değil, aynı zamanda Yeni Ahit ışığında Tanrı'nın doğasına dair alegorik bir pencere olarak da okunmalıdır. Ortadaki melek eliyle İbrahim’e doğru yönelmişken, diğer ikisi onunla birlikte yürümektedir. Bu, Tanrı’nın mesajını getiren, ama aynı zamanda birliği ve uyumu koruyan kutsal elçilerin rolünü sembolize etmektedir. Çadırın eşiğinde duran kadın figürü ise Sara’dır (Saray). Meleklerin Sara’nın erkek çocuğu doğuracağı vaadini duyduğunda Sara hafif tebessüm halindedir çünkü artık doğuramayacak yaştadır. Bu, insanın imkansız gördüğü şeylerin Tanrı için mümkün olduğunu vurgulayan klasik bir iman temasıdır.