Kabil'in Kardeşi Habil'i Öldürmesi Nedeniyle Tanri Tarafından Yeryüzünde Dolaşmaya Mahkum Edilmesi, Genesis (Diriliş), Chapter (Bölüm) 8. Verse (Ayet) 16.

Açıklama

Bu gravür, İncil’in Eski Ahit kısmının Tekvin (Yaratılış) kitabı 4. bölüm, 8. İle 16. Ayetleri arasında anlatılan, Kabil’in kardeşi Habil’i öldürdükten sonra Tanrı tarafından lanetlenerek yeryüzünde serseri ve göçebe dolaşmaya mahküm edilmesi ve Kabil’in Tanrı’nın huzurundan ayrılarak Nod diyarına gitmesini tasvir etmektedir. Merkez figür Kabil’dir. Başı yukarı dönük, sağ eliyle gözünü örtmüş, çaresizlik ve pişmanlık içinde göğe bakmaktadır. Tanrı’nın huzurundan kovulmuş bir günahkarın portresidir bu. Kabil’in yanında eşi ve çocuklarının olması, Kabil’in soyunun ve yeryüzündeki sürgün yaşamının süreceğine dair bir işarettir. Arka planda karanlık bulutların arasından yükselen ışık huzmesi, Tanrı’nın yargılayıcı bakışını ya da ilahi adaleti temsil etmektedir. Bu sahne, insanlık tarihindeki ilk cinayetin yalnızca fiziksel bir suç değil, Tanrı’nın düzenine karşı işlenen bir günah olduğunu ve bu günahın bireysel bir davranış olmaktan çıkarak soyun tamamına etki eden bir lanete dönüştüğünü vurgulamaktadır. Ayrıca, kompozisyonun kenarlarında küçük sahneler bulunmaktadır. Soldaki sahnede, insanlığın ilk günahı olarak kabul edilen olayın başlangıcı olan Havva’nın, bilgi ağacından aldığı yasak meyveyi Adem’e uzattığı an betimlenmiştir. Diğer tarafta ise Adem ve Havva’nın Cennet'ten kovulmaları tasvir edilmiştir. İki figür başları önde, mahzun bir şekilde Cennet kapısından dışarıya doğru yürürken görünmektedir. Arkalarında, melek figürü kılıçla çıkışı korumaktadır.